“Секс со душа или водење љубов со тело? Приказна за една вечер или роман за цел живот?

Во најава е второто продолжение на романот “Марла” , и овој пат младата авторка Марија Прличкова ќе ве заскокотка одвнатре. Како што и самата авторка не запрашува” вреди да се посветиме и на оваа приказанa, да ја отвориме сексуалноста и да ги побиеме сите табуа, и да си ги признаеме сами на себе одогворите.

  1. Колку си задовлна од првото издание и дали се соочи можеби со несакани последици? Сепак живееме во конвенционална средина.

Можеби и повеќе од задоволна, со оглед на тоа што сум самостоен писател без никаква издавачка куќа зад себе. „Марла“ постигна голема популарност, иако на располагање ја имав само фан-страната на фејсбук на самиот почеток. Немав никаква допирна точка со новинарите, за потоа да почнат да пројавуваат желба да ме има во некој од нивните медиуми. Кога станува збор за несаканите последици, од самиот старт бев спремна дека ќе ги има. По природа сум авантурист, обожавам предизвици. А, токму „Марла“ е можеби најголемиот мој предизвик досега. Се соочив со многу „незгодни“ прашања, ме трачареа дури и на твитер, ме „исмејаваа“ и на форум… Но, тоа не ме запре да го пишувам вториот дел. Луѓето имаат усти за зборење, зарем не?

  1. Колку созреа ликот на Марија и на Марла од првиот до вториот роман?

Писателот со секое дело, станува сѐ поискусен, повнимателен, знае што сака читателска публика, ги избегнува грешките од претходно, избегнува да биде здодевен… Со еден начин писателот нон-стоп се надградува.  Така и јас, доста многу созреав од првиот дел до вториов, учам од грешките кои, за жал, веќе сум ги направила во првиот. Со гордост можам да кажам дека се обидувам да се надминам себеси. Што се однесува до ликот на Марла, и нејзе ја „созреав“ на некој начин. Во буквална смисла на зборот, таа станува една префинета дама.

 

  1. Дали сметаш дека ги побиваш табуата и ќе придонесеш да бидеме свои и без предрасуди во интимните моменти?

 Дефинитивно. Живеме во една таква „цивилизација“ каде што уште сѐ плашиме што ќе кажат комшиите, а камоли нешто повеќе од тоа. Ако еден пар не биде опуштен во интмните моменти предоредени баш за тоа, тогаш кога би бил? Сите жени сакаат да бидат силната тројка (дамата, домаќинката и кучката), но многу од нив од некаков глуп стереотип не можаат да бидат она последното. Зошто? Зошто кога можеме и те како да ги зачиниме своите интимни моменти. Не зборам за она што го гледаат на филмовите за возрасни, туку за реалната страст која ја чувствуваат во себе да ја исфрлат и покажат.

  1. Доколку некој од твоите романи биде филмувн која светска звезда ја гледаш како Марла?

Ух, никогаш не сум размислувала за такво нешто. Од сѐ срце би сакала еден ден да ја гледаме „Марла“ на филмското платно. Хмм… А, улогата би ја препуштила на  Ен Хатавеј. Поради карактеристичните црти на лицето и одличниот сенс за глума. Мислам дека совршено би се вклопила во оваа улога.

 

  1. Имам чувство дека ретко кој македонски автор толку гласно зборувал за сексуалноста, дали тоа ти нанесе позитивни или негативни реакции?

Секоја акција има своја реакција. Имаше доста позитивни и негативни рекации. Токму тие придонесоа јас и мојата книга да бидеме толку „озборувани“. Секоја критика е добра критика. Моето лично искуство беше тема на дискусија, кое не е пренесено во книгата во буквален превод на зборот. Туку, беа пренесени моите лични мислења и ставови. Сите се фатија за сексуалноста во книгата, а ретко кој почна да ја анализира Марла на вистински начин. Но, не ми пречи. Од самиот старт знаев дека ќе ги „копка“, па се препуштив на таквите „озборувања“. Ако за „50 нијанси сиво“ и Е.Л.Џејмс никој не се запраша од каде толку мотив за една таква книга, тогаш никој не би требало да се заморува ни со мојата. Но, странско е и добро е. „Марла“ наша е. И мора да има некоја поврзаност. Па, добро… Да речеме дека ја создавам револуцијата на кршење табуа и предрасуди во вистинско време и на вистински начин.

  1. Во твојот роман главниот протагонист е од Чикаго. Зошто Марла е дури од друг континент?

„Марла“ е еден вид пародија на сите американски романчиња полни со клишеа. Некаква груба пародија на горенаведената книга. Марла нема некој богаташ кој ќе и купи не знам какви скапи подароци, но има силна страст и таа страст ја пренесува на своите партнер. И тоа ѝ е сосема доволно. Марла не е роб на нечиви фетиши, не е роб на нечиви фрустрации. Она што го прави Марла е во заемна врска со нејзиниот партнер. Како што всушност, секоја девојка и се чувствува. Повторно велам, нема потреба од никакви клишеа. Она што ѝ се случува на Марла, им се случува на многу девојки. Од преземање на дечко од страна на другарка, до изневерување и манипулирање. Доста беше мачкање на очи. Време е за соочување со реалноста.

      7. Во последно време се зборува нешто повеќе за сексуалниот живот, среќаваме дури и рубрики во медиумите наменети за подобрување на интимноста. Дали имаш чувство дека и покрај тоа што сексот како поим е присутен, сексуалноста ни е намалена?

Да, има доста статии на оваа тема. Верувајте, сексуалноста ни е на врвно ниво. Но, уште се плашат да проговорат за тоа. Можеби не во толку јака смисла на зборот, но таа постои. Ние патиме од комплексот наречен „мераклика“. Имаме уште многу време до конечно да се ослободиме од овие стереотипи. Доколку мажите престанат да дрндаат наоколу дека „спиеле“ со некоја, без разлика дали е вистина или не, жените би биле поотворени. Би експириментрале повеќе, би си ги зачиниле своите интимни моменти повеќе и конечно би можеле да ја достигнат последната титула. Значи, мажи – Затворете си ги устите и препуштете им на девојките заемно да уживате! Нема потреба од неизживеаност. Девојките не се „мераклики“ ако се трудат да го задоволат својот партнер, ниту пак се „светици“ ако на секое велат: Фуј, то!

 

     8. Имам претстава како романот да е посветен на жената-читател. Колку додека твориш го замислуваш читателот и дали имаш полово таргетирање?

Романот е за секого. Немам некое особено полово таргетирање, но повеќе жените ја читаат отколку мажите. Сепак, јас сум жена и се борам за правата на жените. Сакам да им докажам и покажам дека нема потреба од страв за експирименталност. Се разбира во дозволени граници. Јас никаде не велам дека жената треба да спие со х број на партнери и да се теши дека нема да ѝ лепнат етикета, да прави не знам какви сексуални комбинации. Туку, целосно да им се препушти на страстите и емоциите дур траат тие интимни моменти со нејзниот сакан. Секоја жена го заслужува тоа. Втората книга повеќе ги таргетира жените, од проста причина што говорам за семејното насилство (психичко и физичко), со цел да ги спречам од можниот лош брак, на време. А, мажите ја читаат поради другата страна на книгата, онаа метафоричната.

 

 

   9.  Во најавниот слоган на вториот роман ,, Секс со душа или водење љубов со тело” правиш поделба на чинот секс и водење љубов. Како ја гледаш ти оваа разлика?

Сексот може да биде: пријателски, од корист, взаемни страсти итн. Но, во ниту еден сегмент ја нема онаа длабока интимна поврзаност. Што значи дека доколку си го имал, исто е како да си го немал. Го имаш моменталното задоволство, го достигнуваш врвот, се облекуваш и ладнокрвно си заминуваш. Душата ти останува празна, телото изморено, мислите повторно ти се враќаат и сѐ останува исто како и пред самиот чин. Додека кај водењето љубов, има поврзаност и емоции. Може да биде невино, но да има некој силен шмек на сексуалност во себе. После овој чин душата ти се надополнува со уште повеќе љубов, телото ти се изморува, но од толку занесеност речиси и забораваш на тоа. Мислите се враќаат, но полека… Мислам дека идеалната дефиниција според мене би била: Сексот ти го зголемува нивото на ендрофин (хормонот на среќата), а додека пак водењето љубов го зголемува нивото на окситоцин (хормонот на љубовта). За жал, ние сме во заблуда кога мислиме дека сексот е она жешкото, а водењето љубов е она невиното. Сѐ е до начинот, можеш да имаш секс во најобична поза (мисионерска, најчесто), а можеш да водиш љубов и во најжешките пози.

   10.  Што би му порачала на читателот?

На читателот би му препорачала да ги пушти лошите мисли и да се препушти на своите емоции. Да верува во себе, да внимава во какви врски се впушта и кому своето тело го препушта. Да има на ум дека на светот секое капаче има свое поклопче. Секој може да го најде своето, како јас што го најдов моето. Мојата бескрајна среќа која има име – Емил.